شعری از کتاب "خه‌و له‌رزه" 1394

"له شه‌و ره‌سیمه‌سه شه‌و"

 

له مردن به‌تاڵمه‌و کردی
له زنه‌ی بێشتر
چۊ په‌ناهه‌نده‌ێ ک جه‌واوێ کردنه
وه بێجگه ئێ ده‌ریای بێ‌بنه
کی له باوش گرێده‌ێ؟

خوه‌زه‌و له هۊرمه‌و بچیاتای
چۊ رووژه‌یلێ ک ناتن
چۊ خه‌وه‌یلێ ک نه‌یم
ئه‌مان ت دیارا تر له‌وه بۊد
ک نه‌ۊنمه‌د
جوور مانشت
له رووژ به‌عد ئه‌ز وه‌فر!

له خه‌وا هاتم و گومد کردم
له خه‌وا هاتم و یه‌خ‌ به‌سام
له خه‌وا هاتم و له ناو لنجێ بۊم
وه‌ره‌و به‌نده‌رێ نادیار...

ئاااای مِ ده‌سه‌یلم هێمان بوو کۊه‌سان ده‌ن
بوو به‌ڕۊ
م له کوو ده‌ریا له کوو؟

**
مه‌له‌یل ماسی‌خوه‌ر
له خوه‌رئاوا هاتنه‌سه‌و
منه‌ی په‌ناهه‌نده‌یلێ که‌ن
ک له ده‌ریا شه‌که‌تن!